Ogentroost

Kumaré (documentaire van Holland doc) Vandaag voor de tweede keer gezien, deze documentaire en ik ben er wederom diep van onder de indruk.  Een Indiase man, Amerikaans staatsburger en filmmaker, als hindoe opgevoed, heeft het helemaal gehad met zijn religie en al die nepgoeroes, maar is toch getroffen door de sereniteit en rust die zijn oma uitstraalt als zij 's morgens haar gebeden opzegt. Hij verbaast zich ook over het succes van Indiase religies in het westen die juist opkomen als hij ze net heeft afgezworen. Bij wijze van experiment geeft hij zich zelf uit voor guru, laat zijn haar groeien, kleedt zich als zodanig en neemt het Indiase accent van zijn oma aan. Hij gaat aan yoga doen, verzint allerlei rituelen en oefeningen en noemt zich Kumaré (Kumar is zijn tweede naam) Je ziet het hele proces van hoe hij volgelingen krijgt, die hoe langer hoe meer in hem gaan geloven en naarmate je langer kijkt raak je zelf ook steeds meer onder de indruk van zijn vriendelijke voork...

Doctor Who (1963): s.04 ep.04 The Highlanders Als je vorige keer dacht dat het niet erger kon met de kwaliteit van de recons, nou, deze was nòg erger. Slechts schimmen van gestalten krijgen we te zien. (het verbaast mij dan altijd dat de foto's op Google veel scherper zijn) Het verhaal was gelukkig wel vermakelijk en had wat meer humor dan de vorige. De doctor (ik herken nog steeds zijn stem niet) is wel een heel andere dan de vorige. William Hartnell behield altijd zijn waardigheid, zelfs als hem naar het leven werd gestaan tot aan de keel doorsnijden, bleef hij koelbloedig en deed hij een beroep op de menselijkheid en waardigheid van zijn tegenstander, en meestal met succes. Deze doctor doet raar en gek. blaast maar op zijn fluitje, vermomt zich als een oud vrouwtje met bijbehorende stem en gaat slapen op de spannendste en meest ongelegen momenten. Dit zou ik Hartnell van zijn levensdagen niet zien doen. Ik moet er erg aan wennen, want ik hield wel van die koelbloedigheid...

Doctor Who (1963) s.403 The Power of the Daleks Zes deeltjes achter elkaar kijken van een zo slechte recon, waarbij de stilstaande beelden ook nog voortdurend op en neer gingen (bedoeld of onbedoeld), dat moet ik maar niet meer doen. In het begin vond ik het nog wel een beetje spannend met Daleks die langzaam maar zeker tot leven kwamen en riepen: I am your servant. Maar verder was het een ongelooflijk gekonkel tussen de mensen van het station, mensen die ik maar moeilijk uit elkaar kon houden. Wat waren nou de goeien en de slechten? Ik kon er geen touw aan vastknopen. Dat de vrouw vreselijk was vond ik al gauw duidelijk. Alleen Lesterton vond ik een zeer boeiend figuur. Die wist ondanks de slechte kwaliteit wel iets bij me op te roepen. Vooral nadat hij de ware aard van de Daleks had ontdekt en ze in colonne aan zich voorbij zag trekken (gelukkig een bewaard gebleven stukje), vond ik zijn stem adembenemend. Hij is eigenlijk de enige die de consequenties overziet, maar draait daar...

Doctor Who (1963) seizoen 4 afl. 2: The Tenth Planet Wat mij opviel: we beginnen niet bij de doctor in de Tardis, zoals meestal, maar bij de lancering van een bemande raket (Zeus 4) en het vluchtleidingsstation op Antarctica. Pas daarna zien we de Tardis in het zuidpoolijs landen, maar ze worden al gauw ontdekt en meegenomen naar beneden het station in en ondervraagd. Daar horen ze van de Tiende Planeet die plotseling is opgedoken tussen Mars en Venus. De doctor weet alles van deze planeet en wie er wonen, maar ze worden erg argwanend bejegend en niet geloofd. Hoe kan die oude man daar iets over weten...? Maar al spoedig worden de voorspellingen van de doctor bewaarheid en daar komen ze aanlopen door de sneeuw: de Cybermen. Ze zien er geweldig uit, veel leuker dan de latere Cybermen en hun manier van praten is ook zeer de moeite waard. Alle klinkers worden heel lang gerekt en zijn een beetje zingend. Ik hoor nu ook voor het eerst dat ze eigenlijk van de mensen afstammen en langza...

Doctor Who. seizoen 4 aflevering 1 The Smugglers Als ik naar de foto's van deze aflevering op google kijk blijk ik het wel weer slecht getroffen te hebben met mijn versie, want ik zie wat wazige silhouetten en kan de personen nauwelijks onderscheiden. Als ik nog zo'n aflevering tegenkom ga ik hem niet meer kijken. Ik kan best veel hebben, maar dit is me toch te gortig. Heb dan ook niet zo heel veel te zeggen over deze aflevering. Heb hem uitgezeten. Dat is het wel. Het enige wat me opviel is dat er erg vaak van scène gewisseld werd met zelfs kleine cliffhangertjes na een scène. De doctor wordt bijna de keel doorgesneden en hup, we gaan even kijken hoe het met Ben en Polly gaat. Dat was in de vorige seizoenen wel anders. Het doet me erg aan de huidige tijd denken waar ze dat in series te pas en te onpas doen. Nu ben ik erg benieuwd naar de volgende aflevering, want daar gaan we iets meemaken wat we in al deze seizoenen nog niet meegemaakt hebben. Wat een geluk dat d...