Ogentroost

Film: Like Crazy (2011) Het was weer de soundtrack die me op het spoor van deze film bracht. Dustin O'Halloran en veel piano: Lieve muziek bij een lieve film. Dat bedoel ik niet negatief. Vooral het eerste deel van de film is erg lief. Twee tieners die verliefd op elkaar worden. Leuk in beeld gebracht ook. Niet het geijkte. Dan komen de problemen. Want hij woont in de VS, zij in Engeland en er is iets mis met een visum. Ze worden beproefd door de afstand. En daar draait eigenlijk de hele film om. Ik vond het een leuk tussendoortje, met een paar leuke vondsten, die het net leuk genoeg maken om verder te kijken. En ook de al bekende muziek maakt het leuk. Denk echter niet dat deze film lang blijft hangen. Daarvoor is het een beetje te gewoontjes. Wat ik later las is dat er geen script was voor deze film. De twee moeten zelf improviseren. Een leuk experiment, maar misschien was het toch beter geweest als de film wel een script had gehad. Dat had het misschien iets meer die...

Film: The Curious Case of Benjamin Button  Wel uiterst curieus inderdaad, vooral ook een erg intrigerend onderwerp. Iemand die oud geboren wordt en steeds maar jonger wordt. Het is wel erg leuk om Brad Pitt als maar jonger te zien worden en sowieso al het verbluffende schminkwerk van oud naar jong. Heel knap gedaan. Het is een wat melancholische film die mij qua verteltrant een beetje doet denken aan Forrest Gump met de bizarre dingen die hij meemaakt en de kleurrijke figuren die hij ontmoet. De liefde van zijn leven ontmoet hij al als hij nog oud is en zij nog een kind, maar dat gaat veranderen en er komt een moment dat ze beide zowat even oud zijn, maar er komt ook een moment dat ze weer (letterlijk) uit elkaar groeien en dat maakt de film ook tragisch. Het verhaal wordt voorgelezen door de dochter (die dan nog niet weet dat ze zijn dochter is) terwijl haar moeder op haar sterfbed ligt. Het idee van steeds jonger worden heeft me altijd enorm aangesproken, dus deze film was we...

Film Hugo (2011)  van Martin Scorsese Je begint naar een mooi sprookje te kijken met verrassende 3D-effecten en allengs kom je terecht in een waargebeurd verhaal over een van de eerste filmmakers met vele verwijzingen naar de eerste stomme films en allerlei achtergronden. Hugo is een weesjongetje dat tussen het radar-werk van de klokken van een Parijs' station leeft en zorgt dat ze blijven lopen. Hij heeft daar een prachtig uitzicht op het stationsgebeuren en op de hele stad en hij komt in contact met Georges Méliès, een aan lager wal geraakte filmregisseur, daar komen we in de loop van de film achter. Via deze man, een mooie rol van Ben Kingsley, is er dus de klik met de stomme film. Op het station zelf leven ook allerlei kleurrijke figuren die zorgen voor leuke kleine subplots. Volgens de film waren de mensen na de Eerste WO niet meer geïnteresseerd in zijn films, dat is misschien gedeeltelijk waar, maar een ander aspect was dat zijn films in Amerika gekopieerd werden en ui...

Film: Moon (2009) S p o i l e r s ! ! ! Bij de eerste beelden had ik het al gelijk naar mijn zin bij deze film. We zijn in een ruimtestation op de maan. Heerlijke beelden van iemand die panelen bedient, praat met een robot (Gerty), de ideale setting voor een sf-film. Al gauw kom je erachter dat Sam Bell daar helemaal alleen zit. (zo stom zijn ze in de echte ruimtestations niet) Zijn enige aanspraak is Gerty en hij ontvangt niet-live beelden van zijn vrouw vanaf de aarde. Je denkt al gauw aan 2001 van Kubrick, maar robot Gerty is, hoewel heel strikt wat betreft zijn opdrachten van buitenaf, toch steeds voor rede vatbaar. Hij is er alleen om te helpen, zegt hij dan ook steeds. Deze film is echter verre van een feelgoodfilm. Allengs wordt prijsgegeven hoe de zaken in elkaar zitten. Sam krijgt een ongeluk buiten het station (prachtige beelden van het maanoppervlak) en wordt gered door een tweede Sam, een kloon, maar blijkt zelf ook een kloon te zijn en ze ontdekken een ruimte waarin...

Film Desert Flower (2009) of Wüsteblume (de oorspronkelijke titel) Als je veel naar soundtracks luistert kan het niet anders of je wordt nieuwsgierig naar de film bij die vaak zo prachtige muziek. Hier nu dus weer zo'n gevalletje: "wat een mooie muziek! Wat is dat voor film?" Vooral de duduk (dubbelriet fluit) die veel in de muziek voorkomt trok mijn aandacht. Vol overgave begon ik dan ook aan de film. Korte inhoud naar een waargebeurd verhaal: een uitgehuwelijkt Somalisch meisje vlucht naar het westen, wordt topmodel en voert uiteindelijk actie tegen de vrouwenbesnijdenis als ambassadrice van de VN.  De film begint prachtig tussen de geiten en de droge keien van het primitieve nomadenbestaan in Somalië. Al gauw gaan we dan over naar Londen, waar het grootste deel van het verhaal zich afspeelt met flashbacks naar de vlucht uit Somalië en op het eind naar de gewraakte besnijdenis van een driejarig meisje. Naarmate de 2 uur durende film vorderde haakte ik steeds meer ...

De volledige titel van deze film is: The Assassination of Jesse James by the coward Robert Ford . De lengte van de titel doet al vermoeden dat het een lange zit gaat worden: 2,5 uur duurt hij maar liefst en hoewel het een heel meditatieve film is met prachtige beelden is hij toch veel te lang. Het plot wordt al weggegeven in de titel, toch is hij bij tijden heel spannend. Lange scènes soms met toch erg veel spanning, want er gaat veel dreiging uit van Jesse James (Brad Pitt) Zijn tegenspeler is trouwens Casey Affleck, de jongere broer van Ben. Wanneer het dan gebeurd is zie je dat de film nog een half uur te gaan heeft en komt er nog een hele epiloog, in een andere stijl dan de rest van de film, dus dat valt niet goed. Ik had nog nooit van deze film gehoord, maar zoals al vaker had ik de soundtrack gehoord en vond die erg mooi. (van Nick Cave en Warren Ellis) Was dus erg benieuwd naar deze film. Het is gebaseerd op historische gebeurtenissen en op een boek daarover van Ron Hansen.

Film: Friends with Benefits . Leuke hoofdrolspelers (Justin Timberlake en Mila Kunis goed op elkaar ingespeeld) redden dit uiterst voorspelbare verhaal. Leuk voor mensen die wat jonger zijn, maar ik word er te oud voor. Ben doodmoe van de snelle dialogen, het voortdurende gepraat, de grapjes (en ook nog ondertitels kijken om het allemaal te snappen) de constante muziek. Niet om uit te rusten dus, maar toch wel amusant en zeker geen slechte film.

Film: Pina ( 2011 ) van Wim Wenders. In één woord: prachtig! Een genot voor oog en oor, want ook heel veel mooie muziek. De dansers ook aan het woord over Pina en wat zij voor hun betekende. Je hoort ze spreken, maar ze zijn zwijgend in beeld. Je ziet fragmenten van een aantal choreografieën van Pina en ook dansen van de dansers zelf als eerbetoon aan Pina. Hier nog Wim Wenders aan het woord over Pina en de film.

Film : The Tree of Life Wat me toch altijd weer verbaast is hoe weinig (bewust) je de muziek hoort als je naar een film kijkt. Van Alexandre Desplat deze keer en ik had de soundtrack al verschillende keren gehoord, maar niets kwam me bekend voor. Wel de stukken klassieke muziek, daar kon je niet omheen, zo overduidelijk waren die aanwezig. Maar nu de film zelf: ik lees zeer lovende, bijna juichende recensies en ik lees compleet vernietigende recensies, nergens eigenlijk een middenweg. Die zal ik dan zelf maar vertegenwoordigen. De regisseur wil teveel met deze film: hij wil àlles laten zien, het ontstaan van de aarde, de evolutie, beelden van micro- en macrokosmos (1) en dan wil hij ook nog een verhaal vertellen over een gezin in de vijftiger jaren (2). Omdat hij dit aan en in elkaar knoopt wordt het niet helemaal wat. Zo komen er na een korte introductie van (2) eindeloos lange beelden over (1), terwijl je dan nog helemaal geen binding hebt met het verhaal, waardoor het een aaneenr...

Film: Miss Potter (herkijk) Mooi spel van Renée Zellweger. En DWDD is weer begonnen. Even in het gareel zien te komen, dwz half 8 klaarzitten ipv 8 uur. Geen nieuws meer kijken is wel een verademing, alleen nog het weerbericht :)

Tijdje niet bijgehouden hier, kijk vooral series op tv. zoals de prachtige serie Life van de BBC. Daarvan gezien:                                                             de aflevering over reptielen (ged.)                                                             de aflevering over Vogels                   ...

Film Easy Rider (1969) Tweede of derde (?) keer gekeken. Was in elk geval veel vergeten of half vergeten, met name het wrede einde was opnieuw schokkend. Las nogal wat commentaren van jongeren die volledig afknappen op de film, vaag, langdradig. Misschien moet je die tijd hebben meegemaakt om er iets van te begrijpen, maar heb hem zelf ook niet in 1x achter elkaar gekeken. Las nu voor het eerst dat de dialogen zomaar vanzelf ontstonden, niet vooraf geschreven waren en dat de trips echt waren. (method acting) Film werd door VPRO uitgezonden vanwege Jack-Nicholsonserie. Hij heeft er een niet al te grote rol in maar speelt die weergaloos.

Film Zadelpijn (2007) Naar het boek van Liza van Sambeek, een Nederlandse film die niet verveelt en niet gekunsteld aandoet, dat is al heel wat en dan ook nog mooi, boeiend, goed gespeeld. Zeven vrouwen van rond de vijftig maken hun jaarlijkse fietstocht in Frankrijk met bergbeklimming als apotheose. Met elk van hen is van alles aan de hand en de zadelpijn is wel het minste wat ze aan pijn meemaken. Een vrouwenfilm, in de beste zin van het woord. Ondanks 'zware' onderwerpen als overspel en terminale kanker blijft de film licht van toon; met veel humor en ook verdriet is het een bemoedigende film, die ook over zusterschap gaat.

Film: The Brooke Ellison Story (2004) Tv-film naar een waargebeurd verhaal, maar over de echte Brooke kan ik niks vinden, want alles googlet naar de film. Verhaal gaat over een jong meisje dat door een auto-ongeluk voor haar leven verlamd raakt vanaf haar nek. Aanvankelijk lijkt ze ten dode opgeschreven, maar ze overleeft en door eigen wilskracht en grote offers van haar moeder die haar 24/7 begeleidt weet ze het ver te schoppen t/m een masters degree op Harvard. Het verhaal rolt als een gek door het leven van Brooke zonder ergens lang bij stil te staan. Dat heeft wel iets fris, maar is tegelijkertijd de zwakte van de film. Zo krijgt de vader veel financiële tegenslag en verzamelt hij bewijslast tegen de onwillige bureaucraten, maar ineens lijkt alles opgelost. Hij krijgt veel hulp van collega's en buren, ook in een enkel shot aangeduid. De problematiek van de zus wordt licht aangeduid, maar is ook ineens weer over na een vermanend woordje van moeder. Toch een intere...

Film: Arrietty (anime) Een juweeltje uit de Ghibli-studio, maar anders dan vorige films, niet onder regie van Miyazaki en minder mysterieus. Het idee van deze film is wel van Miyazaki, maar die is te oud geworden en heeft het stokje overgedragen aan een zekere Yonebayashi. Toch een erg mooie film waar je met een ontroerd gevoel naar kijkt en op terug kijkt. Verfijnd en met mooie details, enerzijds een beetje zoet misschien, maar toch ook spannend af en toe.  Het verhaal gaat over een klein volkje, geen kabouters met puntmutsen, geen mensen, maar een verkleinde uitgave van mensen. Het leuke is dat je je steeds een heel klein mensje waant, waardoor de verhoudingen van de gewone dingen totaal anders worden. Een speld bijv. wordt een zwaard, een suikerklontje wordt een zwaar te tillen object dat maar net in een rugzak past. Of de verhoudingen altijd kloppen, daar heb ik wel eens mijn vraagtekens bij, maar ja, niet echt storend verder. De film komt pas volgende week in de Nederlands...

film: The Social Network Over het ontstaan van Facebook en alle perikelen er omheen., vriendenverraad, rechtszaak. De film springt vanuit de rechtszaak steeds naar het verleden en terug. In het begin werd ik doodmoe van al het nerdy gepraat en had ik zelfs de neiging om te stoppen met kijken, maar gaandeweg werd het toch boeiender en ik heb geen spijt dat ik hem heb uitgekeken. Goeie recensie  hier

Film: The Motorcycle Diaries (2004). Een film die al heel lang op mijn verlanglijstje stond, maar door de prachtige muziek van Santaolalla kwam ik er nu eindelijk toe om te gaan kijken. Prachtige film over de reis die de jonge Che Guevara als geneeskunde-student met een vriend maakte en die hem door de armoede en het onrecht dat hij overal zag beslissend veranderde zodat hij een revolutionair werd. Prachtige beelden ook van de landen waar ze doorheen trokken. De film is een roadmovie, gebaseerd op het dagboek dat hij bijhield en de brieven aan zijn moeder. Che wordt wel erg nobel voorgesteld in deze film, maar dat zij de regisseur (WalterSalles) die vast een bewonderaar van hem is, vergeven.

Film: Darren Aronofski The Fountain . Nieuwsgierig geworden door de scoremuziek besloot ik de film zelf te kijken. Drie verhalen door elkaar heen, verleden (Spanje tijdens de Inquisitie), heden (een wetenschapper zoekt geneesmiddel tegen kanker vanwege zijn stervende vrouw) en toekomst (beetje onduidelijk, soort yogi als ruimtevaarder?), allemaal gespeeld door dezelfde acteurs, cirkelend om de thema's leven, dood en acceptatie van de dood, eeuwig leven, levensboom, levensbron. Het eerste kwartier is al erg onbegrijpelijk, als we eindelijk in het heden komen wordt het allemaal wat invoelbaarder, maar het wordt je verder niet makkelijk gemaakt. Dat is niet zo erg als het ook boeit, maar daar was het allemaal te cryptisch en te zweverig voor. Ook het eind kwam er niet goed uit. Jammer, want nu heb ik ook ineens geen zin meer in de muziek, terwijl dat de reden was om te gaan kijken. Hopelijk gaat dat niet met alle filmmuziek zo, anders kan ik beter geen films kijken waar ik de muziek m...

serie Doctor Who : The Curse of the Black Spot. Een redelijk op zichzelf staand verhaal met toch wat rode-draadverwijzingen. Film: L'Illusioniste van Sylvain Chomet. Het scenario van deze film is al in 1956 geschreven door Jacques Tati en is dan ook een hommage aan hem. Animatiefilm, juweeltje, prachtige beelden, veel humor en melancholie. Mooie recensie hier .

Film: The Queen Over de houding van het Engelse koningshuis bij de dood van prinses Diane en de rol van de pas benoemde Tony Blair. Mooie film met historische beelden tussendoor en een geweldige rol van Helen Mirren als de Queen. Je denkt geen moment dat je naar een actrice zit te kijken. Heel knap. Prince Philip wordt wel èrg negatief afgeschilderd.