Ogentroost

Doctor Who 604 The Krotons Een vier deeltjes tellende aflevering. Meer had ook niet gehoeven. Aan het begin van het verhaal zien we het volk dat in slavendienst staat van de Krotons, al hebben ze dat zelf nog niet zo door en denken ze al hun kennis van de Krotons te hebben gekregen. We zien twee jonge mensen die verzaligd kijken omdat ze  uitverkoren zijn om de Krotons te dienen. Nog niet zo lang geleden zag ik de film: Hunger Games, waar ook twee jonge mensen worden uitverkoren, in dit geval om te vechten tot de dood. De uitverkorenen kijken ontzet. In dit verhaal hadden ze ook beter ontzet kunnen kijken, want bij de slimsten van het volk wordt hun kennis leeggezogen en worden ze daarna als lege hulzen beschouwd die als afval weg kunnen. De Gonds hebben de Krotons nog nooit gezien en beschouwen ze als hun goden aan wie ze hun kennis en bestaan te danken hebben. Het valt niet mee om ze te overtuigen van hun slavernij en als dat gebeurt ontstaat er ook nog een machtsstrijd tus...

DWClassic S6E03: The Invasion Dat was even een drempeltje over toen ik zag dat er acht deeltjes waren en de oude Who kennende zou dat nog wel eens voor wat langdradigheid kunnen zorgen, maar het viel mee. Het was alzo erg leuk dat voor de twee vermiste deeltjes een animatie in de plaats was gekomen. Dat had ik nog nooit gezien en het zag er erg mooi uit.  Helaas miste net het eerste deeltje, dus ik was toch wel blij te zien hoe de grote slechterik er in werkelijkheid uitzag in deeltje 2. Dat viel niet tegen, vooral dat ene oog dat in elk deeltje dichter leek te gaan zitten gaf hem iets behoorlijk engs (al had de acteur in werkelijkheid misschien ook wel zo'n oog? en dan heb ik niks gezegd ;) )  En ja hoor. Weer zo'n megalomaan die denkt de Cybermen te slim af te kunnen zijn. Je weet al bij voorbaat dat hij eraan gaat als hij niet meer 'useful' is. Want het zijn natuurlijk de Cybermen die de aarde in bezit willen nemen en de hele mensheid willen vernietigen. Voo...

Jan Siebelink: Mijn leven met Tikker  Ik had nog nooit wat van Siebelink gelezen, dus ik dacht: laat ik eens met iets autobiografisch beginnen. Ik kwam er pas heel laat achter, dat dit een roman was en geen autobiografisch werk, al is de levensbeschrijving van de hond wel voor een groot deel autobiografisch en is deze roman een ode aan de hazewindhond die hij veertien jaar gehad heeft. Het boek beschrijft het leven van een wat eenzelvige alleenstaande man, wiens leven voor een groot deel bestaat uit het samenleven met zijn hond. Dat lijkt een beetje ziekelijk, maar de waarnemingen van hond en natuur zijn allemaal even prachtig en minutieus beschreven en wanneer de hond zijn laatste adem uitblaast ben je zo van hem gaan houden, dat je een traantje moet wegpinken. Met heel veel plezier gelezen.