Ogentroost

Osama Tezuka: Boeddha: deel 6: Ananda   Ik was erg benieuwd naar de figuur Ananda, omdat je die naam vaak tegenkomt, bijv. als naam van een boeddhistische centrum, een yogacentrum of een winkel, dus dat moet wat zijn :) Volgens de beschrijvingen is hij ook al in deel 3 voorgekomen, maar daar herinner ik mij niets van. Ananda is dus een bekeerling en wat voor een. Hij begint als de grootste boef en is onsterfelijk omdat hij door een kwade demon beschermd wordt, die zich als de grootste tegenstander van Boeddha beschouwt. Er is ook nog een meisje dat niet kan spreken en Ananda maar blijft volgen totdat hij tenslotte zelfs van haar gaat houden. Van de demon moet hij haar afzweren, maar dat gebeurt niet. Er komen nog meer nieuwe figuren in dit deel voor zoals de monniken die het vuur aanbidden en vele aanhangers hebben. Op het eind van het verhaal moet Boeddha van deze vuurmonniken een preek houden over het vuur en die gaat dan over het vuur van de begeerte. De begeerte zal on...

Mirjam van Hengel: Hoe mooi alles Leo en Tineke Vroman. Een liefde in oorlogstijd   Het boek beschrijft de liefde van Leo Vroman en zijn vrouw Tineke aan de hand van dagboekfragmenten, brieven en gesprekken die de schrijfster heeft met Leo en Tineke op het eind van hun leven. Leo en Tineke leren elkaar vlak voor de oorlog kennen. Als de oorlog uitbreekt vlucht hij (joods) via Engeland naar Indië waar hij is uitgenodigd door de vader van Tineke. Als de oorlog met Japan uitbreekt moet hij in het leger en komt hij in krijgsgevangenschap terecht waar hij in zeven verschillende kampen terechtkomt, aanvankelijk in Indië, later ook in Japan. Je denkt een liefdesgeschiedenis te lezen, maar wordt de verschrikkingen van twee oorlogen ingezogen, waarin de ontberingen van Leo het meest huiveringwekkend zijn. Het mag een wonder heten dat hij alles heeft overleefd: eindeloze mishandelingen door de Japanse bewakers, uitputting, honger, ziektes waaraan hij bijna bezwijkt. Zelf schrijft hij...

Osamu Tezuka: Boeddha deel 5: Het Hertenpark Alweer genoten van een deeltje van de heerlijke serie Boeddha van Tezuka. De ons langzamerhand bekende personen die iets met Boeddha te maken hebben komen we weer tegen, zoals Devadatta en Tatta. Het is weer genieten van de plaatjes, het eigentijdse taalgebruik, de metagrapjes en daar tegenover de geweldloze Boeddha. Er komt een duel in voor, dat is dus een en al ' brul ding ding klang klang tuunk fwoesj krak etc. Een van de metagrapjes is: "ik heb die helm niet nodig, Tezuka vindt hem trouwens moeilijk te tekenen" en dan zet hij de helm af. In het hertenkamp houdt Boeddha zijn eerste preken en wel voor de herten, die hem aanvankelijk redden van een overstroming. De ontmoeting met Boeddha heeft steeds een wonderbaarlijke uitwerking op de mensen die hij tegenkomt. Tatta geeft de wraak op waar hij voor leefde en ook de sluwe Devadatta raakt diep onder de indruk. Een prachtig deel dus weer dat je na lezing gelijk zou ...

Paul Theroux: Laatste Trein naar Zona Verde   Van alle boeken die ik van Paul Theroux gelezen heb is dit het meest deprimerende. Op zijn (waarschijnlijk) laatste grote reis naar Afrika bezoekt hij verschillende landen. Hij trekt van Zuid-Afrika naar Namibië, waar hij de San* (bosjesmannen) ontmoet, en via Botswana naar Angola, waar hij diep geschokt door de ellende aldaar volkomen ontgoocheld uiteindelijk zijn reis afbreekt. Degene met wie hij nog op safari zou gaan is overleden door een hartaanval, en nog een aantal mensen die hij daar ontmoet sterven een vroegtijdige en gewelddadige dood. Het land is totaal corrupt. Het land is stinkend rijk door de grondstoffen, maar slechts een handjevol mensen (meest buitenlanders)  profiteert daarvan, de rest woont verpauperd in sloppenwijken en wordt aan z'n lot overgelaten. Je leert ook iets van de geschiedenis van het land, hoe de Portugezen het hebben verkwanseld en de inwoners tot slaven hebben gemaakt (en na de slavernij to...

Arthur Japin: Zoals dat gaat met wonderen (dagboeken 2000-2007) Dit zijn niet zomaar dagboeken die het dagelijks leven beschrijven. Dit is een zorgvuldige keuze uit zijn leven, zijn gedachten, ervaringen, opmerkingen, meningen, bespiegelingen. Het geeft weer hoe Arthur Japin tegen de wereld aankijkt en dat is vaak heel origineel. Nergens kun je hem van woede of agressie betichten en dat heeft mij verbaasd omdat hij als kind veel gepest en mishandeld is. Dan verwacht je niet zoveel minzaamheid, maar hij heeft ook veel liefde ondervonden met zijn twee partners met wie het samenleven wonder baarlijk goed gaat. Sommige bekende personen worden wel flink aan de kaak gesteld, zoals Martin Simek, die zich altijd zo invoelend voordoet, maar de plank bij hem totaal misslaat of Eveline Herfkens die zich in Afrika niet bepaald van haar geïnteresseerde kant laat zien. Ook zijn de waarnemingen haarscherp als hij ervaart hoe mensen met bekende Nederlanders omgaan. Ik vond het soms schokkend o...

Doctor Who: Invasion of the Dinosaurs. (DWKlassiek) Eem origineel verhaal, spannend, goede spanningsboog, ja ik ben erg te spreken over deze aflevering. Niet de dinosauriërs zijn eng, daarvoor was het allemaal wat te knullig qua special effects, maar de geleerde Whitaker was een ongelooflijke engerd. Zijn assistent lachte soms nog triomfantelijk als hij iemand te slim af was, maar Whitaker verblikte of verbloosde niet, daarvoor was hij te eng. Dat hij nou juist een hoog ideaal had, nl een nieuwe wereld met een nieuwe mensheid kon ik maar moeilijk geloven, maar misschien was hij alleen bezeten door het idee van de tijd terugzetten. Ja dat is nog eens wat anders dan een uurtje spelen met zomer- en wintertijd. Hij kon de dinosauriërs terughalen naar de verlaten straten van Londen. En dan zorgen dat de hele mensheid ongeboren is op een handjevol vrijwilligers na die het wel eens beter zullen gaan doen. Het spreekt tot de verbeelding en is tegelijkertijd een illusie, zoals de doctor ...

Film: Aanrijding in Moscou (2008) De muziek had ik al vaak genoeg gedraaid, nl de heerlijke soundtrack van  Tuur Florizoone (met vooral piano en accordeon) Nu dan de film gezien die erbij hoort en waar de muziek voortreffelijk bij paste en die ook een belangrijk sfeermaker was in het geheel. Charmante film die speelt in Gent (Moscou is een wijk in Gent) met het sappige dialect van die stad, waarbij je echt wel ondertiteling nodig hebt. De film is leuk en grappig, maar heeft ook een serieuze en zelfs wat bittere ondertoon. Het gaat over op de klippen lopende relaties en het maken van keuzes. Naar het eind vond ik de film iets teveel verzanden in de ene keuze op de andere en werd het me net iets te lang. Jammer want verder heb ik er zeer van genoten.

Osamu Tezuka: Boeddha deel 4: Het Woud van Oeroevela   Er gebeurt weer heel veel in dit deel. Siddharta komt in het woud der beproevingen terecht waar hij tussen de andere asceten de ene na de andere beproeving ondergaat. Hij komt erachter dat dit zinloos lijden is en het daar niet om gaat. Echt menselijk lijden heeft een heel andere oorzaak. De tekeningen met de zwaarste beproevingen die de asceten zichzelf aandoen zijn hier en daar erg grappig. De voorspellingen over Assaji, het snottebeljongetje dat nog maar zeven jaar te leven had, komen uit. Hij is echter een en al blijmoedigheid en laat zich zoals voorzegd door de wilde dieren verscheuren (en heeft daarmee het slechte karma van zijn vader, die altijd op wilde dieren joeg, ingelost)  Meer personen uit andere delen komen in dit deel terug, zoals Soejata die van Siddharta houdt. Als zij stervende is, probeert hij haar terug te halen uit het dodenrijk, waar hij Brahma ontmoet die hem van alles leert over het leven e...

Osama Tezuka: Boeddha deel 3: Devadatta Siddharta onmoet een andere monnik Dhepa, met wie hij samen optrekt en die hem begeleidt bij zijn beproevingen. Deze monnik denkt niet misselijk over beproevingen, want heeft zichzelf een oog uitgebrand om de geest te reinigen. Siddharta vindt het maar niks. Ze krijgen ook nog een boosaardig jongetje met een voortdurende snottebel (ik geloof niet dat hij ooit zonder snottebel getekend wordt) mee op sleeptouw, maar deze Assaji zal later een bijzondere rol gaan vervullen. Een groot deel van het boek wordt ingenomen door de avonturen van Devadatta in zijn jeugd. Hij is wreed behandeld, hij keert de mensenwereld de rug toe en spreekt niet meer. Hij laat zich opvoeden door wolven en komt later terecht bij de beestmens Naradatta, waar hij leert: de zwakken sterven, de sterken overleven. Naradatta stuurt hem toch weer terug naar de mensenwereld, waarna hij terechtkomt bij een heks, die hem uitbuit bij haar pogingen wraak te nemen op de vrouw van ...

Donna Tartt: Het Puttertje (The Goldfinch) Normaal gesproken zou ik niet zo snel aan zo'n dikke roman beginnen, maar nu hij op mijn e-reader stond en ik niet goed kon inschatten hoe dik hij eigenlijk was heb ik me laten verleiden door de eerste pagina's en liet ik me het verhaal inzuigen. Daarna wil je alsmaar verder lezen. De verteller Theo Decker neemt je mee terug naar wat hij op dertienjarige leeftijd meemaakte, toen zijn moeder nog leefde en hij een bomaanslag meemaakt in een museum. Het overlijden van zijn moeder daarbij, zijn posttraumatische stressstoornis en het bezit van het schilderij het Puttertje zullen de rest van zijn verder beschreven leven bepalen. Zijn eenzaamheid en zijn vriendschap met Boris, de Oekraïner die hem de zelfkant van het leven zal invoeren. Jaren in New York wisselen af met jaren in Las Vegas, maar het boek begint en eindigt in Amsterdam (de epiloog niet meegerekend) Spannende stukken met heel veel vaart geschreven, worden afgewisseld m...

Doctor Who (Klassiek) 804: Colony in Space Een aflevering waar ik toch even een review voor wil schrijven. Eindelijk waren we even van de militairen en van de aarde verlost. Alleen aan het begin en einde even de brig, die een wat olijke blik in zijn ogen had. Maar daar gingen we met de Tardis. Volgens mij was Jo al eens terloops in de Tardis geweest, maar ze deed nu net of ze voor het eerst zag dat hij van binnen groter was dan aan de buitenkant. Leuke aliens op een andere planeet in de toekomst. Verrassend allemaal, vooral die laatste kleine wijze die uit dat kastje kwam zetten. Ook dat de adiuvator (?) de Master bleek te zijn was een grote verrassing voor mij. De doctor was ook leuk dit keer en ik kon me nu voor het eerst voorstellen dat veel mensen hem hun favoriete doctor vinden. Hij straalt gezag uit, heeft zijn harten op de goede plaats en de relatie met Jo was nog weer leuker geworden. Hartelijker en saamhoriger. Het enige wat ze maar niet kunnen laten is de eindelo...

Doctor Who (Klassiek)  801: Terror of the Autons Na de taaie kost van de radioactieve afleveringen in seizoen 7 hoopte ik op iets totaal anders in seizoen 8 en gelukkig werd ik niet teleurgesteld. We maken kennis met The Master, ook een Time Lord en de nieuwe tegenstander van de doctor, een slechterik dus die zin heeft de doctor uit te dagen, te treiteren en uiteindelijk te doden.  De nieuwe companion Jo Grant is veel minder ijskonijnerig dan Liz. Ze wordt al gauw gehypnotiseerd door de Master, maar komt er vrij snel weer uit, dus laten we hieruit concluderen dat ze een tamelijk sterk karakter heeft. Ze is niet erg volgzaam want als de doctor zegt dat ze niet mee mag gaat ze toch achter hem aan (naar het circus) en redt hem daarmee. Dan zien we opnieuw de Autons, de plastic poppen die we aan het begin van het zevende seizoen ook zagen, die alles met hun pistoolhand vernietigen wat ze tegenkomen (behalve als je tot het kamp van de Master hoort) Veel leuks te beleven...

Doctor Who (klassiek) 704 Inferno   Ik was helemaal verbaasd toen ik in de reviews uit 2005 in de nksf-nieuwsgroep las dat iedereen het een geweldige aflevering vond, dus ik neem dit helemaal voor mijn rekening: Ik vond dit nl de meest irritante aflevering die ik tot nu toe gezien heb en ik ga er dan ook niet al te veel woorden aan vuilmaken. Allereerst vond ik het erg slecht gekozen dat na een aflevering over radioactiviteit in een naargeestig industriegebied we weer precies hetzelfde krijgen voorgeschoteld. Weer die eindeloze sisgeluiden en stoom die overal vandaan komt, slecht functionerende computers. Geen aliens die van radioactiviteit leven, maar mensen die zombies worden en van de hitte leven. Het begint al gelijk na een liedje van de doctor en een reparateur. We komen in de fabriek en ontmoeten Stahlman, de Carrington uit de vorige aflevering in het kwadraat en zeven afleveringen lang moeten we zijn gescheld en gebijt aanhoren. In de derde aflevering is er een...

Doctor Who 7x03 The Ambassadors of Death Een weer uit zeven delen bestaande aflevering, duidelijk te lang. Vooral afwisselend in het zwartwit en kleur. Heel apart en eigenlijk wel grappig. Er zat bij mij nog een deeltje 7x00 bij om uit te leggen hoe ze het gedaan hadden, technisch verhaal van drie minuten waar ik niet veel van begreep.   De eerste twee deeltjes zijn leuk, spannend en geheimzinnig. Vooral ook omdat we niet weten wat er nou in die ruimtepakken zit. We zien deze doctor voor het eerst in de Tardis en ook Liz, maar ze schijnt het heel gewoon te vinden dat de Tardis van binnen groter is dan van buiten, zoals ze alles eigenlijk heel gewoon vindt, terwijl ze in het begin zo uiterst skeptisch was. Niet helemaal goed opgebouwd of ze is een ijskonijn.   Bezwaar van deeltje een is de veel te lange schietpartij en die zien we verderop terugkomen. Veel piefpafpoef in deze aflevering en de mannen van de Unit zijn niet veel waard. De gevechten mogen ook wel wat geloofw...

Doctor Who 702 Doctor Who and the Silurians   In deze eerste verhalen van de derde doctor houden we nauwlettend in het oog wat voor vlees we in de kuip hebben. Helemaal in het begin maakt hij een slechte beurt als hij niet onder zijn auto vandaan wil komen als hem gevraagd wordt een groot probleem op te lossen. Gelukkig laat hij later zien wat hij waard is als hij de vijandige Silurians niet wil uitroeien, maar met hen wil onderhandelen en en proberen met dit ras tot vreedzaam samenleven te komen. Tenslotte waren de Silurians hier al veel eerder dan de mensen en hebben ze onder de grond een winterslaap moeten houden in afwachting van betere omstandigheden. Helaas heeft het nucleair centrum vlak boven hun verblijfplaats hen vroegtijdig gewekt en Quinn denkt hun wetenschappelijke kennis te ontfutselen door met hun samen te werken en hun van energie te voorzien. Dit wordt hem noodlottig en het is erg interessant om zijn gedrevenheid te zien. Dit alles speelt zich af in het e...

Ronald Giphart: De Wake (2) Na het lezen van het eerste verhaal uit de Wake als stripverhaal met de prachtige illustraties van Nanne Meulendijks, was ik nieuwsgierig geworden naar de andere twee verhalen uit de bundel. Het tweede verhaal: Mooie Mama's is geschreven vanuit een tiener in coma. Zijn familie zit om hem heen in het ziekenhuis en hij registreert wat ze zeggen en er komen ook allerlei herinneringen in hem boven. Het gaat dus vooral om zijn mooie mama. Aardig verhaal, maar maakte toch minder indruk op me dan de Wake. Het derde verhaal Hartstocht is geschreven vanuit een hart. Erg interessant om het leven eens vanuit een hart te bekijken. Volgens het hart klopt er niets van dat het brein de bron is van kennis en intelligentie. Het is veel meer zoals Aristoteles al zei, dat de wijsheid van de mens in het hart zit. Dit wordt nog wat verder uitgewerkt en mijn belangstelling is gewekt. Het hart behoort toe aan een Indiaas meisje dat in Engeland terecht komt en daar d...

Doctor Who 701: Spearhead from Space  Wat ik al eerder opmerkte: een geheel nieuwe doctor Who, niet alleen qua gestalte, maar ook een totaal andere aanpak, geheel gefilmd en in kleur. Ik moet hier wel heel erg aan wennen. Het gemaakte lachje van de doctor en ook van Liz was geen goede introductie. Het verhaal zelf was wel erg leuk en onderhoudend. .Geheimzinnig en spannend en nogal horror-achtig naar het eind. Een paar leuke scènes: de doctor die in rolstoel de 'benen' neemt in duizelingwekkende vaart. De scène in de poppenfabriek. Dat zal misschien zo gegaan zijn, maar het zag er vreselijk eng uit, die poppen die de ogen worden ingeslagen, bijv. Later wordt het nog veel enger als de fabriek is overgenomen door de Nestenes en de etalagepoppen (Autons)  tot leven komen, vooral de eerste keer als de ontslagen employé de fabriek is binnengedrongen en achter hem een van de poppen in beweging komt.  Als de poppen gezamenlijk allemaal tot leven komen op het uur U om m...

Doctor Who s06e06: The Space Pirates (DWKlassiek) Het is maar goed dat dit niet de laatste aflevering van de tweede doctor was, wan dat zou wel heel erg triest zijn geweest. Voor mij echter wel het laatste verhaal dat ik keek (tenzij ik de teruggevonden afleveringen nog een keer ga kijken en dat ga ik zeker doen) Dit niet zo geweldige verhaal heeft ook nog de pech dat vijf van de zes deeltjes verloren zijn gegaan en de reconstructies erbarmelijk slecht van kwaliteit zijn. Het enige bewaarde deeltje is echter weer van een uiterst goede kwaliteit, werkelijk zeer scherp en het is ook nog een van de aardigste en meest komische deeltjes waarbij we kennismaken met Milo Clancy, een vrijbuiter, van wie we in eerste instantie niet zeker weten of hij nu wel of niet bij de piraten hoort. Hoe hij steeds gestoord wordt bij het opeten van zijn eitje (dat gelegd wordt door een machine)  is hilarisch.   Zoiets zou bij een recon totaal verloren zijn gegaan. Maar ook de scherpe beelden...

[boek] Ronald Giphart en Nanne Meulendijks: De Wake De Wake is het eerste van drie verhalen van Ronald Giphart omtrent de dood en hier is door de illustrator Nanne Meulendijks een stripverhaal van gemaakt. Het is een juweeltje van een boek. De tekeningen en kleuren zijn een lust voor het oog, het verhaal van Giphart is intrigerend, ontroerend, filosofisch en humoristisch. Ik heb het in één adem uitgelezen. Geen bladwijzer nodig gehad. Siem, een hoogleraar valt van een berg en sterft. Vanaf dat moment beschrijft hij de gebeurtenissen tot aan de vlammen van het crematorium. Zijn vrienden houden een wake voor hem en vertellen anekdotes over zijn leven en hun eigen herinneringen die Siem soms kan corrigeren.  Na het lezen van dit boek zul je nooit meer hetzelfde naar een dode kijken, een wake meemaken of in een crematorium zitten. Prachtig uitgegeven met als minpuntje dat het boek heel slecht aan de kaft geplakt is. Al lezend laat het los. Erg jammer.

Doctor Who: The War Games (DWClassic) Een tiendelige aflevering en de laatste van de tweede doctor, de laatste vijf afleveringen samen met mijn kijkmaatje gekeken en dat was maar goed ook, want wat een enorme uitputtingsslag is deze aflevering. Het idee is wel aardig, maar de uitwerking, niets dan een herhaling van zetten en veel te lang. Dit had makkelijk in zes afleveringen gekund en dan nog was het veel geweest.  De doctor en companions denken dat ze op aarde zijn in WO1, maar ze zijn op een vreemde planeet waar de aliens soldaten van de aarde uit verschillende oorlogen tegen elkaar uitspelen om de sterkste eruit te rekruteren. Tegen het eind van de aflevering komen we erachter dat er een Time Lord van hetzelfde ras als de doctor in het spel is. Hij wil het hele universum in zijn macht krijgen en probeert de doctor mee te krijgen in zijn snode plannen. De doctor kan daar natuurlijk niet aan meewerken, maar komt zo in het nauw dat hij de hulp van de andere Time Lords mo...