Ogentroost

Doctor Who (oude serie): The Sensorites Een uit zes deeltjes bestaande aflevering. De eerste aflevering (Strangers in Space), als we de Sensorites nog niet in beeld hebben gehad en er alleen maar over horen vertellen, is ontzettend spannend. En dan op het eind van de aflevering zien we ineens iets in het venster van een ruimteschip verschijnen en schoot ik onbedaarlijk in de lach. Opa Buiswater!  van de jeugdserie uit de jaren 50 Dappere Dodo :)  Die associatie zal niet iedereen hebben, maar toch zal ik niet de enige zijn die zich heeft zitten vermeien in de uitmonstering van de Sensorites met hun hansopjes aan en hun maskertjes op waarachter je een gezicht weet en die rare naar boven gekrulde baarden. Zo spannend als in het begin wordt het niet meer, maar het blijft aardig om naar te kijken. Vooral de gedachtegangen van de Sensorites zijn interessant, ze kunnen elkaars gedachten lezen, hun maatschappij is gebaseerd op vertrouwen, maar met de mensen hebben ze slechte ervari...

Boek: Herman Koch: Zomerhuis met Zwembad. Dat was wel even slikken na de minzaamheid van Maarten 't Hart naar het cynisme van Herman Koch. Beslist geen boek om daarna met een glimlach te gaan slapen, hoewel je er toch ook wel vrolijk van wordt, maar het is een wat cynische vrolijkheid. De man-vrouw-kinderenrelaties worden totaal bekeken in het licht van de evolutie en het voortbestaan van de menselijke soort. Dit verklaart alle daden, alle overspel, vuile streken tot moord om je kind te beschermen. De onsympathieke ik-figuur wordt even wat sympathieker als de beschermende vader, maar op een gegeven moment, zo op tweederde van het boek, haakte ik een beetje af omdat ik het niet helemaal geloofwaardig meer vond. Wel een boek dat je niet weg kan leggen als je er eenmaal inzit, dus niet te laat beginnen met lezen.

Film Desert Flower (2009) of Wüsteblume (de oorspronkelijke titel) Als je veel naar soundtracks luistert kan het niet anders of je wordt nieuwsgierig naar de film bij die vaak zo prachtige muziek. Hier nu dus weer zo'n gevalletje: "wat een mooie muziek! Wat is dat voor film?" Vooral de duduk (dubbelriet fluit) die veel in de muziek voorkomt trok mijn aandacht. Vol overgave begon ik dan ook aan de film. Korte inhoud naar een waargebeurd verhaal: een uitgehuwelijkt Somalisch meisje vlucht naar het westen, wordt topmodel en voert uiteindelijk actie tegen de vrouwenbesnijdenis als ambassadrice van de VN.  De film begint prachtig tussen de geiten en de droge keien van het primitieve nomadenbestaan in Somalië. Al gauw gaan we dan over naar Londen, waar het grootste deel van het verhaal zich afspeelt met flashbacks naar de vlucht uit Somalië en op het eind naar de gewraakte besnijdenis van een driejarig meisje. Naarmate de 2 uur durende film vorderde haakte ik steeds meer ...

 Een aflevering in 4 delen. Goed te behappen. Ik moest er even inkomen. In het eerste deeltje kon ik me maar niet aan de indruk onttrekken dat ik naar een toneelstukje van de middelbare school zat te kijken. Maar vanaf deel 2 kwam ik er weer meer in en werd het weer erg vermakelijk. Barbara als de reïncarnatie van de priester Yetaxa bij de Azteken doet het erg goed, maar haar "servants" worden aan de lopende band met de dood bedreigd. De priester Autloc gelooft in de nieuwe Yetaxa, maar Tlotoxl, de man met de rare streep van oor tot oor wil haar ontmaskeren. Barbara wil een eind maken aan de mensenoffers en dat wekt natuurlijk nogal wat argwaan. Er is weer een hoop geharrewar en zowel Susan als Ian zijn hun leven niet zeker. Ian wordt in het leger ingezet en moet daar vechten voor zijn leven, Susan zal aan een man worden gebonden en zegt dat ze zelf een man zal uitkiezen. Dat kan natuurlijk helemaal niet, dus zal zij moeten sterven. De doctor heeft hier een leuke rol en is h...

Boek: Maarten 't Hart: Verlovingstijd (2009) Wat een heerlijk boek!  Kon het bijna niet wegleggen en ging dan met een glimlach slapen. Veel typische 'tHart-humor, al is het niet allemaal even vrolijk, maar voortdurend ook pijnlijk. Het boek gaat over een vriendschap tussen twee jongens vanaf de bewaarschool (zo heette dat vroeger), waarbij de ene jongen voortdurend de vriendinnetjes afpikt van de ander(de ik-figuur). Je leeft in de loop van het boek steeds meer mee met de ik-figuur, die probeert zijn liefdes verborgen te houden wat toch steeds weer niet lukt. Het verhaal begint en eindigt echter met de moeder van de ik-figuur die allerlei onthullingen doet over haar huwelijk met zijn vader oa dat zij met de verkeerde man was getrouwd. Het boek eindigt als de beide jongens volwassen en getrouwd zijn en er van alles duidelijk wordt over de relaties met de meisjes in het verleden. Er wordt gesuggereerd dat beide mannen misschien toch ook met de verkeerde zijn getrouwd en er ...

Film: Black Butterflies Ook nu was het weer muziek waardoor ik deze film ging kijken. Een op muziek gezet gedicht van Ingrid Jonker, (Bitterbessiedagbreek) de Zuid-Afrikaanse dichteres (1933-1965). Haar levensverhaal wordt in deze film verteld. Ze heeft prachtige gedichten geschreven in het Zuid-Afrikaans. De karakters zijn nogal eendimensionaal en ook Ingrid komt niet goed uit de verf. Dat ze een wildebras was wordt wel duidelijk, maar verder wordt de vader (Rutger Hauer) als de grote boosdoener neergezet. Hij schaamt zich voor haar en verscheurt haar gedichten, waardoor Ingrid (Carice van Houten) uiteindelijk zelfmoord pleegt, maar zo simpel was het allemaal niet. Dat ze erfelijk belast was door een geesteszieke moeder vertelt het verhaal niet. Een nogal verdrietige film en wat jammer toch dat de film in het Engels is. Ik had nog gehoopt  op een op muziek gezet gedicht bij de aftiteling, maar die kwam niet. Dan hier maar even de link naar het gedicht Bitterbessiedagbreek in h...

Boek: JS Foer: Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij (vertaling van Extremely Loud en Incredibly Close) We zitten in het hoofd van een hoog-intelligent jongetje van 9 die zijn vader verloren is op 11-9 en dit probeert te verwerken door met een sleutel (die hij gevonden heeft en die van zijn vader was) door heel New York te zoeken naar waar die sleutel op past en daarbij talloze mensen ontmoet. Daar doorheen speelt het verhaal van zijn oma (die tegenover hem woont) en zijn onbekende grootvader, die niet meer spreekt sinds hij in het bombardement van Dresden zijn geliefde en familie heeft verloren, hij trouwt met haar zus, maar gaat ook weer bij haar weg en schrijft elke dag brieven aan zijn zoon. Zo zijn er twee door elkaar heen lopende verhaallijnen die ook weer met elkaar te maken hebben. Makkelijk leesbaar, lichtvoetig geschreven, met humor, maar toch ook weer bloedserieus (vanuit de jonge Oscar en gezien het thema) Toch wist het boek me niet helemaal te raken, ofschoon je helema...