Ogentroost

Osamu Tezuka: Boeddha deel 4: Het Woud van Oeroevela   Er gebeurt weer heel veel in dit deel. Siddharta komt in het woud der beproevingen terecht waar hij tussen de andere asceten de ene na de andere beproeving ondergaat. Hij komt erachter dat dit zinloos lijden is en het daar niet om gaat. Echt menselijk lijden heeft een heel andere oorzaak. De tekeningen met de zwaarste beproevingen die de asceten zichzelf aandoen zijn hier en daar erg grappig. De voorspellingen over Assaji, het snottebeljongetje dat nog maar zeven jaar te leven had, komen uit. Hij is echter een en al blijmoedigheid en laat zich zoals voorzegd door de wilde dieren verscheuren (en heeft daarmee het slechte karma van zijn vader, die altijd op wilde dieren joeg, ingelost)  Meer personen uit andere delen komen in dit deel terug, zoals Soejata die van Siddharta houdt. Als zij stervende is, probeert hij haar terug te halen uit het dodenrijk, waar hij Brahma ontmoet die hem van alles leert over het leven e...

Osama Tezuka: Boeddha deel 3: Devadatta Siddharta onmoet een andere monnik Dhepa, met wie hij samen optrekt en die hem begeleidt bij zijn beproevingen. Deze monnik denkt niet misselijk over beproevingen, want heeft zichzelf een oog uitgebrand om de geest te reinigen. Siddharta vindt het maar niks. Ze krijgen ook nog een boosaardig jongetje met een voortdurende snottebel (ik geloof niet dat hij ooit zonder snottebel getekend wordt) mee op sleeptouw, maar deze Assaji zal later een bijzondere rol gaan vervullen. Een groot deel van het boek wordt ingenomen door de avonturen van Devadatta in zijn jeugd. Hij is wreed behandeld, hij keert de mensenwereld de rug toe en spreekt niet meer. Hij laat zich opvoeden door wolven en komt later terecht bij de beestmens Naradatta, waar hij leert: de zwakken sterven, de sterken overleven. Naradatta stuurt hem toch weer terug naar de mensenwereld, waarna hij terechtkomt bij een heks, die hem uitbuit bij haar pogingen wraak te nemen op de vrouw van ...

Donna Tartt: Het Puttertje (The Goldfinch) Normaal gesproken zou ik niet zo snel aan zo'n dikke roman beginnen, maar nu hij op mijn e-reader stond en ik niet goed kon inschatten hoe dik hij eigenlijk was heb ik me laten verleiden door de eerste pagina's en liet ik me het verhaal inzuigen. Daarna wil je alsmaar verder lezen. De verteller Theo Decker neemt je mee terug naar wat hij op dertienjarige leeftijd meemaakte, toen zijn moeder nog leefde en hij een bomaanslag meemaakt in een museum. Het overlijden van zijn moeder daarbij, zijn posttraumatische stressstoornis en het bezit van het schilderij het Puttertje zullen de rest van zijn verder beschreven leven bepalen. Zijn eenzaamheid en zijn vriendschap met Boris, de Oekraïner die hem de zelfkant van het leven zal invoeren. Jaren in New York wisselen af met jaren in Las Vegas, maar het boek begint en eindigt in Amsterdam (de epiloog niet meegerekend) Spannende stukken met heel veel vaart geschreven, worden afgewisseld m...

Doctor Who (Klassiek) 804: Colony in Space Een aflevering waar ik toch even een review voor wil schrijven. Eindelijk waren we even van de militairen en van de aarde verlost. Alleen aan het begin en einde even de brig, die een wat olijke blik in zijn ogen had. Maar daar gingen we met de Tardis. Volgens mij was Jo al eens terloops in de Tardis geweest, maar ze deed nu net of ze voor het eerst zag dat hij van binnen groter was dan aan de buitenkant. Leuke aliens op een andere planeet in de toekomst. Verrassend allemaal, vooral die laatste kleine wijze die uit dat kastje kwam zetten. Ook dat de adiuvator (?) de Master bleek te zijn was een grote verrassing voor mij. De doctor was ook leuk dit keer en ik kon me nu voor het eerst voorstellen dat veel mensen hem hun favoriete doctor vinden. Hij straalt gezag uit, heeft zijn harten op de goede plaats en de relatie met Jo was nog weer leuker geworden. Hartelijker en saamhoriger. Het enige wat ze maar niet kunnen laten is de eindelo...

Doctor Who (Klassiek)  801: Terror of the Autons Na de taaie kost van de radioactieve afleveringen in seizoen 7 hoopte ik op iets totaal anders in seizoen 8 en gelukkig werd ik niet teleurgesteld. We maken kennis met The Master, ook een Time Lord en de nieuwe tegenstander van de doctor, een slechterik dus die zin heeft de doctor uit te dagen, te treiteren en uiteindelijk te doden.  De nieuwe companion Jo Grant is veel minder ijskonijnerig dan Liz. Ze wordt al gauw gehypnotiseerd door de Master, maar komt er vrij snel weer uit, dus laten we hieruit concluderen dat ze een tamelijk sterk karakter heeft. Ze is niet erg volgzaam want als de doctor zegt dat ze niet mee mag gaat ze toch achter hem aan (naar het circus) en redt hem daarmee. Dan zien we opnieuw de Autons, de plastic poppen die we aan het begin van het zevende seizoen ook zagen, die alles met hun pistoolhand vernietigen wat ze tegenkomen (behalve als je tot het kamp van de Master hoort) Veel leuks te beleven...

Doctor Who (klassiek) 704 Inferno   Ik was helemaal verbaasd toen ik in de reviews uit 2005 in de nksf-nieuwsgroep las dat iedereen het een geweldige aflevering vond, dus ik neem dit helemaal voor mijn rekening: Ik vond dit nl de meest irritante aflevering die ik tot nu toe gezien heb en ik ga er dan ook niet al te veel woorden aan vuilmaken. Allereerst vond ik het erg slecht gekozen dat na een aflevering over radioactiviteit in een naargeestig industriegebied we weer precies hetzelfde krijgen voorgeschoteld. Weer die eindeloze sisgeluiden en stoom die overal vandaan komt, slecht functionerende computers. Geen aliens die van radioactiviteit leven, maar mensen die zombies worden en van de hitte leven. Het begint al gelijk na een liedje van de doctor en een reparateur. We komen in de fabriek en ontmoeten Stahlman, de Carrington uit de vorige aflevering in het kwadraat en zeven afleveringen lang moeten we zijn gescheld en gebijt aanhoren. In de derde aflevering is er een...

Doctor Who 7x03 The Ambassadors of Death Een weer uit zeven delen bestaande aflevering, duidelijk te lang. Vooral afwisselend in het zwartwit en kleur. Heel apart en eigenlijk wel grappig. Er zat bij mij nog een deeltje 7x00 bij om uit te leggen hoe ze het gedaan hadden, technisch verhaal van drie minuten waar ik niet veel van begreep.   De eerste twee deeltjes zijn leuk, spannend en geheimzinnig. Vooral ook omdat we niet weten wat er nou in die ruimtepakken zit. We zien deze doctor voor het eerst in de Tardis en ook Liz, maar ze schijnt het heel gewoon te vinden dat de Tardis van binnen groter is dan van buiten, zoals ze alles eigenlijk heel gewoon vindt, terwijl ze in het begin zo uiterst skeptisch was. Niet helemaal goed opgebouwd of ze is een ijskonijn.   Bezwaar van deeltje een is de veel te lange schietpartij en die zien we verderop terugkomen. Veel piefpafpoef in deze aflevering en de mannen van de Unit zijn niet veel waard. De gevechten mogen ook wel wat geloofw...