Leo Tolstoy: Anna Karenina Dit boek heb ik gelezen omdat een aantal mensen op Twitter het met elkaar gingen lezen. Ik heb me niet aan het leesschema gehouden, want als ik wil doorlezen dan doe ik dat. Ik heb voornamelijk in bed gelezen voor het slapen gaan. Ik verheugde mij er elke dag op en het heeft me nooit verveeld. Geen taaie stukken voor mij, terwijl ik in een hele oude spelling las in een wat deftige vertaling (gedownload van het Gutenberg-project) Ik las op de e-reader dus had er ook totaal geen last van dat het boek dik zou zijn. Ik had ook een andere indeling nl. in 6 hoofdstukken. Ik vond het wel verwarrend dat mensen soms bij drie verschillende namen werden genoemd, maar gewoon doorlezen, dan begrijp je het wel uit de context ;) Samen met een andere lezer heb ik ook de film gezien uit de 30er jaren met Greta Garbo. Ze kunnen natuurlijk niet alles in zo'n film proppen, maar de film was erg leuk. Bepaalde scènes werden breed uitgelicht met heel ve...
Populaire posts van deze blog
Arthur Japin: Een Schitterend Gebrek
Arthur Japin: Een Schitterend Gebrek (2003) (spoilers) Toen ik dit boek voor het eerst in handen kreeg heb ik het na een paar bladzijden weggelegd. Een man die een boek schrijft in de ikvorm als een jong meisje, daar had ik moeite mee. Kortgeleden kreeg ik dit boek cadeau en heb ik een nieuwe poging gedaan. Het verhaal pakte me na enig doorzetten toch wel en halverwege vond ik het een mooi boek. Het is een historische roman. Japin heeft vooral geput uit de memoires van Casanova zelf. Hij schrijft weinig over Lucia, de ikfiguur. Hij schrijft over hun eerste ontmoeting in Italië, zijn gevoelens voor haar en dat zij hem in de steek heeft gelaten en over hoe hij haar tenslotte weer tegenkomt in Amsterdam in een hoerenkast en beschrijft haar als weerzinwekkend. Japin maakt daar een eigen verhaal van. Hij beschrijft haar levensverhaal. Zij is aangetast door de pokken en dat is de reden dat zij hem verlaat omdat ze zijn carrière niet op het spel wil zetten. Haar gezicht...
Myrthe v/d Meer: UP psychiatrische roman Haar eerste boek PAAZ heb ik niet gelezen. Het is een verslag van haar opname in een pschiatrische inrichting na een diepe depressie. N.a.v. de dood van radio- en tvmaker Wim Brands, die ten gevolge van een diepe depressie een einde aan zijn leven maakte, besloot ik tot het lezen van dit boek om iets meer idee te krijgen hoe mensen tot zo'n besluit kunnen komen. Wat ik al gehoord had is dat mensen het niet doen als ze in die depressie zitten maar juist als ze eruit komen. Dan krijgen ze weer wat meer energie, bijv. vanwege medicijngebruik en dat is dan net genoeg om het te doen. Aan het begin van dit boek is de hoofdpersoon Emma eigenlijk net ontslagen uit de kliniek, ze voelt zich buitengewoon goed en energiek, maar heeft een heleboel pillen verzameld, en dat brengt de behandelaars ertoe haar opnieuw op te nemen. Ze krijgt ook de diagnose manisch-depressief, dat past dan helemaal in het plaatje. Behalve haar eigen proces schri...
Reacties
Een reactie posten